٣٢١.الخصال ـ به سندش ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: به بهشت ، در آورده شدم . ديدم بر درش با طلا نوشته است : «خدايى جز خداى [يگانه] نيست . محمّد ، دوست خداست . على ، ولىّ خداست . فاطمه ، كنيز خداست . حسن و حسين ، برگزيدگان خدايند . لعنت خدا بر دشمنان ايشان باد!» .

٣٢٢.بشارة المصطفى ـ به نقل از زيد بن على ، از پدرش امام زين العابدي: سوگند به آن كه جانم به دست اوست ، روح از بدن كسى جدا نمى شود تا آن گاه كه يا از ميوه هاى بهشت يا از درخت زَقّوم [در دوزخ ]بخورد و هنگامى كه فرشته مرگ را مى بيند ، من ، على ، فاطمه ، حسن و حسين را مى بيند . اگر دوستدار ما باشد ، مى گويم : «اى فرشته مرگ ! با او مدارا كن . او مرا و اهل بيتم را دوست دارد» و اگر دشمن ما باشد ، مى گويم : «اى فرشته مرگ ! بر او سخت بگير . او با من و اهل بيتم ، دشمن است» . [١]

ر . ك : ج ٢ ص ٤١ (فصل دوم / فضيلت دوست داشتن آنها و خطر دشمنى با آنان) .

[١] مقتل الحسين خوارزمى ، در آخر ، اين افزوده را دارد : «ما را دوست نمى دارد ، مگر مؤمن ، و دشمن نمى دارد ، مگر منافق بَدفرجام» .