٢٦٥.الكافى ـ به نقل از ابو بصير ـ: از امام صادق عليه السلام معناى آيه «از خدا فرمان ببريد ، و از پيامبر و اختياردارانتان فرمان ببريد» را پرسيدم . فرمود: «[اين آيه] در باره على بن ابى طالب و حسن و حسين عليهم السلام نازل شد» .

٢٦٦.كمال الدين ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه انصارى ـ: چون خداوند عز و جل بر پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله آيه «اى مؤمنان! از خدا فرمان ببريد ، و از پيامبر و اختياردارانتان ، فرمان ببريد» را نازل فرمود ، گفتم : اى پيامبر خدا! ما خدا و پيامبر را شناخته ايم . اختيار دارانى كه خداوند ، فرمانبَرى از ايشان را در كنار فرمانبرى از شما آورده ، كيان اند؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى جابر! آنها پس از من ، جانشينان من و امامان مسلمانان هستند . نخستين ايشان ، على بن ابى طالب است وسپس حسن وحسين و پس از او على بن الحسين » .

٢٦٧.الكافى ـ به نقل از عيسى بن سَرى ، از امام صادق عليه السل: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كه بميرد و امامش را نشناسد ، به مرگ جاهلى مُرده است . خداوند مى فرمايد: «از خدا فرمان ببريد ، و از پيامبر و اختياردارانتان فرمان ببريد» . پس على عليه السلام امام است و پس از او ، حسن و سپس حسين و در پى او ، على بن الحسين و پس از او ، محمّد بن على و به همين ترتيب . زمين ، سامان نمى يابد ، جز به وجود امام ، و هر كه بميرد ، در حالى كه امامش را نشناسد ، به مرگ جاهلى مُرده است و هر يك از شما بيشترين نياز را به اين معرفت ، هنگامى دارد كه جانش به اين جايش مى رسد» و با دست به سينه اش اشاره كرد [و افزود :] «كه در اين هنگام مى گويد: بر عقيده نيكويى بودم» .