١٩١.مقاتل الطالبيّين ـ به نقل از ابو عبيده و خَلَف احمر ـ: اين شعرها در باره على اكبر ، فرزند امام حسين عليه السلام ، سروده شده است : {٠ هيچ چشمى مانند او را نديده است در ميان همه روندگان پابرهنه يا با كفش ٠} {٠ به هنگام احسان ، گوشت را خوب مى پزد و به آسانى نزد خورندگان مى نهد ٠} {٠ هنگامى كه آتش را برايش مى افروزند آن را به گونه اى با كرامت ، روشن مى كند ٠} {٠ بينوايان و درماندگان ببينند و نيز هر فرد زنده غريبى كه اين خانه را نمى شناسد [و براى استفاده كردن بيايد] . ٠} {٠ مقصودم فرزند ليلاست ، نيكِ داراى سخاوت و بخشش مقصودم فرزند دختر شرف و فضل است . ٠} {٠ دنيا را بر دينش مقدّم نمى دارد و حق را به باطل نمى فروشد . ٠}

١٩٢.مقاتل الطالبيّين ـ به نقل از ابو مِخنَف ـ: يزيد [١] ـ كه خدايش لعنت كند ـ ، امام زين العابدين عليه السلام را خواست و به او گفت : نامت چيست؟ فرمود : «على بن الحسين» . گفت : مگر خدا ، على بن الحسين را نكُشت؟ فرمود : «من برادر بزرگ ترى داشتم كه على ناميده مى شد و شما او را كُشتيد» .

[١] ظاهرا «ابن زياد» صحيح است ، چنان كه در مصادر ديگر آمده است .