فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٨٩ - اشتباهات شهرستانى در معرّفى فرق

گزيده است».

يادآورى نكاتى چند:

١ـ شهرستانى، درباره صفات خبريه كه جنجال آفرين وبحث انگيز است، نظريه تفويض را برگزيده ودر حقيقت در اين مورد با غزالى هم فكر است.

٢ـ او در بررسى عقائد شيعه، بيش از حد دچار اشتباه شده، گويا كتاب شيعى، در اختيار نداشته است. وى مى گويد: «شيعه در ميان غلو وتقصير گرفتار است، زيرا امامان خود را به خدا تشبيه كرده واز اين طريق به غلو گراييده است، واز آنجا كه خدا را به خلق تشبيه نموده، راه تقصير را پيموده است. وقتى معتزله وبرخى از متكلمين در ميان مسلمانان ظاهر شدند، شيعه در پرتو تعاليم آنان، از غلو وتقصير بازگشت.»

پاسخ:

مقصود از شيعه، كسانى است كه از على وفرزندان او پيروى نموده اند وتعاليمخود را از حضرت باقر وصادق ـ عليهما السلام ـ گرفته اند، وهرگز آنان، يك لحظه راه غلو را نپيموده وخدا را به خلق تشبيه ننموده اند. آنان از گروهى پيرويمى كنند، كه پيامبر، آنان را عِدل قرآن ناميد وبر هر دو، ثقلين اطلاق كرد، واگر در ميانشيعه، گروه منحرف وغالى ويا مقصر بود، ارتباطى به شيعه بارز كه همان شيعهامامى است، ندارد وحتى در ميان شيعه زيديه نيز چنين انديشه هايى وجود ندارد.

٣ـ او درباره اماميه مى گويد: «اين گروه،در اصول،عدليه بوده ودر صفات، مشبهه هستند، از اين جهت، دروادى ضلالت، حيرت زده به سر مى برند.»