فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٥٤ - ١ ـ قاضى ابوبكر باقلانى(م٤٠٣)

١ـ قاضى ابوبكر باقلانى،(م ـ٤٠٣)

٢ـ ابومنصور عبدالقاهر بغدادى(م ـ٤٢٩)

٣ـ امام الحرمين ابوالمعالى جوينى(م ـ٤٧٨)

٤ـ حجة الاسلام غزالى(م ـ٥٠٥)

٥ـ محمد بن عبدالكريم شهرستانى مولف«ملل ونحل»(م/٥٤٨)

٦ـ فخرالدين رازى(م/٦٠٦)

٧ـ ابوالحسن سيف الدين آمدى(م/٦٣١)

٨ـ عبدالرحمن عضدالدين ايجى(م/٧٥٦)

٩ـ(سعدالدين تفتازانى(م/٧٩١)

١٠ـ ميرسيد شريف جرجانى، شارح مواقف(م/٨١٦)

١١ـ علاء الدين على بن محمد سمر قندى، معروف به قوشچى، شارح تجريد(م/٨٧٩).

اينان بارزترين پيشوايان اشاعره در طول چند قرن بوده اند و اين مكتب به وسيله آنان متكامل گشته است واگر آنان نبودند، ستاره بخت اشعرى در همان روزهاى نخست به افول مى گراييد.

ابن عساكر، در كتاب«تبيين كذب المفترى»، بابى به نام اعيان مشاهير ياران اشعرى، گشوده وآنان را طبقه بندى كرده ومجموعا از هشتاد نفر نام برده است. لازم است يادآور شويم كه آنان دانشمندان مذهب اشعرى بودند، ولى در خود مكتب، تاثير چشمگيرى نداشتند، وما در پايان به اسامى آنان نيز اشاره مى كنيم.

١ـ قاضى ابوبكر باقلانى(م٤٠٣)

ابوبكر محمد بن طيب قاضى، معروف به ابن باقلانى، در بصره ديده به