«الصِّدْقُ اقْوى‌ دَعائِمِ الْايمانِ» «١» راست‌گويى، نيرومندترين پايه ايمان است.
و پيرامون امانت مى‌فرمايد:
«مَنْ عَمِلَ بِالْامانَةِ فَقَدْ اكْمَلَ الدِّيانَةَ» «٢» كسى اخلاق و تربيت اسلامى ١٠٤ كاربرد حياتى ص : ١٠٠ كه به امانت عمل كند، به تحقيق، ديندارى را تكميل كرده است.
به همين دليل، راست‌گويى و اداى امانت در ميان مؤمنان، رونق خاصّى دارد و قرآن مجيد، امانت‌دارى را از ويژگى‌هاى جامعه ايمانى شمرده و فرموده است:
«وَالَّذينَ هُمْ لِاماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ» «٣» مؤمنان (واقعى) كسانى هستند كه امانت و عهد خويش را مراعات مى‌كنند.
اهميّت اين مسأله به قدرى است كه امام صادق عليه السلام، جامعه اسلامى را با راست‌گويى و امانت‌دارى ارزيابى مى‌كند و مى‌فرمايد:
«لا تَنْظُرُوا الى‌ كَثْرَةِ صَلاتِهِمْ وَ صَوْمِهِمْ وَ كَثْرَةِ الْحَجِّ وَالْمَعْرُوفِ وَ طَنْطَنَتِهِمْ بِاللَّيْلِ وَ لكِنِ انْظُرُوا الى‌ صِدْقِ الْحَديثِ وَ اداءِ الْامانَةِ» «٤» به فراوانى نماز، روزه، حج، كارهاى خوب و ناله‌هاى شبانه آنها نگاه نكنيد، بلكه به راست‌گويى و امانت‌دارى آنان بنگريد (و آن را ملاك مسلمانى بدانيد).
از اين حديث شريف به دست مى‌آيد كه بعد اجتماعى اسلام به مراتب مهم‌تر از بعد فردى آن است و اصولًا امتياز اساسى اسلام نسبت به اديان ديگر همين است كه بيشتر به اداره و تهذيب و تربيت جامعه انسانى نظر دارد، و تربيت و تهذيب فردى و ارتباط انسان با خدا را برترين برنامه براى رسيدن به آن مقصود و هدف مهم‌تر، مى‌داند.