«اعْطُوااللَّهَ‌الرِّضاءَ مِنْ قُلُوبِكُمْ، تَظْفَرُوا ثَوابَ‌اللَّهِ تَعالى يَوْمَ فَقْرِكُمْ وَ الْافْلاسِ» «١» شما نسبت به خداوند (و اوامر او) در دل راضى باشيد، تا در روز فقر و تهيدستى (قيامت) به ثواب الهى برسيد.
٤- تحصيل رضاى الهى‌ در روايت است كه حضرت موسى عليه السلام به درگاه الهى عرض كرد:
پروردگار! مرا به كارى كه رضايت تو در آن است، راهنمايى فرما.
خداوند در جواب فرمود:
رضايت من در راضى بودن تو به قضا و قَدَرم نهفته است. «٢» يعنى اگر تو راضى به قضا و قدر من باشى من هم از تو خشنود و راضى خواهم بود.
٥- آرامش جسمى‌ ناراحتى‌هاى ناشى از ناخشنودى به آنچه كه گذشته و مى‌گذرد، موجب بيمارى جسمى و افسردگى روحى مى‌شود.
حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:
«مَنْ رَضِىَ مِنَ اللَّهِ بِما قَسَّمَ لَهُ اسْتَراحَ بَدَنُهُ» «٣» هر كس به آنچه كه خداوند براى او قسمت كرده، راضى باشد جسمش در آرامش و راحتى است.
فرجام عدم رضا هر كس به قضاى الهى راضى نباشد در حقيقت از مرز سرزمين ايمان خارج شده،