هم در دنيا و هم در آخرت بى يار و ياور خواهد گذاشت و از امدادهاى خود محرومش خواهد ساخت. امام صادق عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
«ما مِنْ مُؤْمِنٍ يَخْذُلُ أَخاهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلى‌ نُصْرَتِهِ الَّا خَذَلَهُ اللَّهُ فِى الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ» «١» هيچ مؤمنى برادر دينى خود را در حالى كه توانايى يارى‌اش را دارد، تنها و بى‌ياور نخواهد گذاشت، مگر آنكه خداوند او را در دنيا و آخرت تنها و بى‌ياور مى‌گرداند.
٤- عذاب الهى‌ اخلاق و تربيت اسلامى ١٢٠ آثار ارزشمند ص : ١١٩ سهل‌انگارى و كوتاهى نمودن درباره كسى كه نيازمند كمك و هميارى است دور از انسانيت و ديندارى بوده فرد را به عذاب الهى دچار مى‌كند. امام صادق عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
«أَيُّما رَجُلٌ مِنْ شيعَتِنا أَتى‌ رَجُلًا مِنْ إِخْوانِهِ فَاسْتَعانَ بِهِ فى‌ حاجَتِهِ فَلَمْ يُعِنْهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ الَّا ابْتَلاهُ اللَّهُ بِأَنْ يَقْضِىَ حَوائِجَ غَيْرِهِ مِنْ أَعْدائِنا، يُعَذِّبُهُ اللَّهُ عَلَيْها يَوْمَ الْقِيامَةِ» «٢» هر يك از شيعيان ما كه نزد يكى از برادران دينى خود برود و از او براى رفع نيازش كمك بخواهد، اما او با اينكه توانايى يارى وى را دارد، كوتاهى كند، خداوند، او را به برآوردن نيازهاى دشمنان ما گرفتار مى‌كند، تا به واسطه آن در قيامت عذابش نمايد.