خلاصه درس‌ فطرت آدمى همراه دين مبين اسلام بر حسّ جمال‌طلبى و زيبادوستى صحه گذاشته و خداوند نيز از بندگانش خواسته است كه نسبت به آراستگى عنايت داشته باشند و رهبران معصوم فرموده‌اند خداوند، زيباست و زيبايى و آراستگى را دوست مى‌دارد.
مصداق و الگوى تجمل و آراستگى را اسلام، رعايت اعتدال و عرف جامعه مى‌داند. به اين معنا كه لباس، خانه، خوراك و ... بايد مانند بقيه مردم باشد و از افراط و تفريط به دور ماند، در عين حال سراسر زندگى بايد نظيف و مرتب بوده آن قدر آراسته يا ژوليده نباشد كه انگشت‌نما گردد.
از نظر اسلام، هدفدار بودن آراستگى مورد دقت قرار گرفته و نظافت، تجمل و آراستگى را براى خدا و دست‌يابى به بهداشت و طهارت ظاهرى و باطنى، توصيه كرده است و طهارت درون و دل را همراه پاكيزگى برون قرار داده است.
پرسش‌ ١- چگونه نظر دين و عقل و فطرت درباره آراستگى هماهنگى دارد؟
٢- اگر آدمى در جامعه‌اى غير دينى قرار گرفت آيا براى انگشت نما نشدن مى‌تواند مانند آنان، خود و زندگى‌اش را سامان دهد؟
٣- چگونه آراستگى در مسير خدا قرار مى‌گيرد و ارزش محسوب مى‌گردد؟
٤- علاوه بر آنچه در كتاب آمده، چند نمونه ديگر از نمونه‌هاى آراستگى معنوى را نام ببريد.