از موارد ياد شده، بهتر و مهم‌تر، آراستگى و خودآرايى براى خدا است كه مؤمن سعى مى‌كند به گونه‌اى خود و زندگى‌اش را بيارايد و سر و سامان دهد كه رضايت او را جلب كند.
قرآن مجيد براى هدف‌مند كردن حس زيبا پسندى مؤمنان، به آنان چنين سفارش مى‌كند:
«يا بَنى‌ آدَمَ خُذُوا زينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ ...» «١» اى فرزندان آدم! زينت خود را به هنگام رفتن به هر مسجدى، با خود برداريد.
تزيين و آراستگى، شانه زدن و مرتب كردن ظاهر براى هر نماز و غسل زيارت امام از جمله مصاديق زينت شمرده شده است كه وجه مشترك و هدف همه آنها آمادگى براى برپايى عبادت پروردگار است. اين موضوع در فقه و اخلاق اسلامى به طور مشروح مورد بحث و تأكيد قرار گرفته و حتى شرط صحت بسيارى از عبادات شمرده شده است.
به سخنى از رسول اكرم صلى الله عليه و آله، در اين باره دقت نماييد:
«انَّ الْاسْلامَ نَظيفٌ فَتَنَظَّفُوا فَانَّهُ لا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ الَّا نَظيفٌ» «٢» همانا دين اسلام پاكيزه است، شما نيز پاكيزه باشيد چرا كه جز [افراد] پاكيزه كسى وارد بهشت نمى‌شود.
براساس رهنمودهاى دين مبين، انسانى كه به دين خدا ايمان آورده و كتاب و رسولش را آخرين كتاب و رسول الهى مى‌داند؛ دستورات بهداشتى دين اسلام را به طور كامل اجرا مى‌كند تا علاوه بر طهارت و آراستگى ظاهرى به طهارت معنوى نيز آراسته گردد بعضى از اين دستورها عبارتند از:
* وضو و غسل: مؤمن هميشه با وضو است و غسلهاى واجب به‌ويژه غسل جنابت را به تأخير نمى‌اندازد، همچنين غسل‌هاى مستحب را حتى‌الامكان به جا مى‌آورد. از جمله غسل‌هاى مستحب، غسل روز جمعه است كه در روايات بسيار بر آن تأكيد شده است.
* تميزى و نظافت لباس: مؤمن لباس‌هاى تميز و با رنگ روشن (سفيد يا سبز)