اخلاق و تربيت اسلامى

اخلاق و تربيت اسلامى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٣٩

همان‌گونه كه ذكر شد، در امور نظامى بيشتر ايثار جانى مطرح است. كسى كه جان بر كف از اسلام و مرزهاى اسلامى دفاع مى‌كند، خود را به آب و آتش مى‌زند و چه بسا خون پاكش در راه پاسدارى از اسلام و ارزش‌هاى اسلامى ريخته مى‌شود، بالاترين درجه ايثار را داشته و محبوب‌ترين مقام را نزد خدا دارد؛ چنان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره ارزش خون‌هاى پاك شهيدان راه خدا مى‌فرمايد:
«ما مِنْ قَطْرَةٍ احَبُّ الَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ قَطْرَةِ دَمٍ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ» «١» هيچ قطره‌اى در پيشگاه خداوند، محبوب‌تر از قطره خونى كه در راه خدا ريخته مى‌شود، نيست.
همچنين ارزش ايثار و پاسدارى از مرزهاى اسلامى را اين‌گونه بيان مى‌كند:
«رِباطُ يَوْمٍ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيا وَ ما عَلَيْها» «٢» يك روز مرزدارى در راه خدا از دنيا و آنچه در آن است، بهتر مى‌باشد.
اقسام ايثار الف- ايثار مثبت‌ ١- مقدم داشتن ديگران بر خود، هر چند به چيز اندك، در روايات اسلامى امرى پسنديده شمرده شده است. «٣» كسى كه ديگران را به آسانى بر خود مقدم داشته و خود را براى آسايش ديگران به رنج مى‌اندازد، در صورتى كه ايثار او سبب ناراحتى و فشار بر فرزندان خودش نشود و نظام زندگى‌اش را به خطر نيفكند، ايثار مثبت است.
٢- مقدم داشتن خواست الهى بر هواى نفس «٤» نظير كار حضرت يوسف عليه السلام كه با