اخلاق و تربيت اسلامى

اخلاق و تربيت اسلامى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٥٨

نظم دقيق در زندگى، از ويژگيهاى معروف امام است كه شايد از زبان ديگران مكرر شنيده باشيد، به راستى عجيب بود كه حتى براى مطالعه و قرائت قرآن و كارهاى مستحب و حتى زيارت‌ها و دعاهايى كه در وقت خاصى هم وارد نشده بود، وقت خاصى را تنظيم كرده بودند و هر كارى را بر طبق همان زمان‌بندى و تنظيم خاص انجام مى‌دادند. به‌طورى كه براى هر كس كه مدتى با ايشان مأنوس و معاشر مى‌شد، مشخص بود كه در چه ساعتى، مشغول چه كارى و انجام چه عملند، اگر چه در حضور ايشان نباشد و فرسنگها از محضرشان دور و جدا باشد. «١» ٢- نتيجه بخشى كارها: حاكم كردن نظم و انضباط در كارها، موجب مى‌شود كه هر كارى بجا و بموقع انجام پذيرفته، نتيجه بخش و سودمند باشد. فردى كه در جلسات، سخنرانى‌ها، رفت و آمدها، وعده‌ها و ... نظم را رعايت مى‌كند، فعاليت‌هايش از نتيجه بهتر و بيشترى برخوردار خواهد شد.
امير مؤمنان عليه السلام با توجه به تأثير نظم در نتيجه بخشى كارها، بر انجام امور روزانه در وقت خود سفارش كرده، مى‌فرمايد:
«وَ أَمْضِ لِكُلِّ يَوْمٍ عَمَلَهُ، فَانَّ لِكُلِّ يَوْمٍ ما فيهِ» «٢» كار هر روز را در همان روز انجام ده (و آن را به روز بعد موكول مكن)؛ زيرا براى هر روز كار خاصّى است (كه مجال انجام عقب‌افتادگى‌ها را نمى‌دهد).
امام امت قدس سره در صورتى كارها را نتيجه بخش و الهى مى‌داند كه نظم نيز در كنار اخلاص، مورد توجه قرار گرفته باشد:
كارها بايد روى نظم و قاعده صورت گيرد، تكرار مى‌كنم؛ كارها وقتى روى نظم و قاعده و براى خدا بود، ديگر خوفى نيست، چه كسى كشته شد، چه كسى كشت. «٣»