مى‌پوشد و هميشه آن را تميز نگه مى‌دارد، به خصوص براى ورود به مسجد و حضور در جامعه. نقل شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله با اينكه هميشه لباس تميز و مرتب- و نه فاخر و گرانبها- مى‌پوشيد، لباس مخصوصى را براى حضور در نماز جمعه به تن مى‌كرد. «١» امام حسن مجتبى عليه السلام نيز بهترين لباس‌هاى خود را هنگام نماز مى‌پوشيد. اين كار مورد پرسش ديگران واقع شد. امام در پاسخ ضمن اشاره به آيه ٣١ سوره اعراف، فرمود:
«انَّ اللَّهَ جَميلٌ يُحِبُّ الْجَمالَ فَاتَجَمَّلُ لِرَبّى‌» «٢» خداوند با جمال است و زيبايى را دوست دارد و من به‌خاطر پروردگارم آراسته مى‌شوم.
* استفاده از بوى خوش: براى ظاهر شدن در بين مردم و در حضور خداوند؛ بوى خوش استعمال مى‌كند. نقل شده كه هزينه عطر رسول اكرم صلى الله عليه و آله گاه بيش از خوراك او مى‌شد و ايشان آن قدر خوشبو بود كه از هر جا عبور مى‌كرد تا مدتى بوى خوشش به مشام مى‌رسيد. «٣» امام رضا عليه السلام فرمود:
«جايگاه و محل عبادت امام جعفر صادق عليه السلام در مسجد از بوى عطر آن حضرت فهميده مى‌شد.» «٤» * استفاده از آينه: براى ورود به مراكز عمومى، حتماً سر و وضع خود را در آينه نظاره مى‌كند و مو و لباس خويش را مرتب مى‌نمايد. به فرموده امام صادق عليه السلام، پيامبر اسلام، (در آن زمان و در بين مردم صحرانشين) چنين بود:
رسول خدا صلى الله عليه و آله در آينه نگاه مى‌كرد و موهاى سرش را منظم مى‌نمود و شانه مى‌زد.
گاهى [به جاى آينه‌] در آب نگاه مى‌كرد و خود را مرتب مى‌نمود و اين كار را براى بيرون رفتن از منزل انجام مى‌داد. «٥»