«بِالتَّوْبَةِ تُكَفَّرُ الذُّنُوبُ» «١» با توبه، گناهان ناپديد مى‌شوند.
٢- برخوردارى از مواهب الهى و زندگى شيرين‌ انسان، از طريق توبه، به مواهب دنيايى و جامعه‌اى آباد و سعادتمند دست مى‌يابد چنان كه در قرآن كريم آمده است:
«... تُوبُوا الَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتاعاً حَسَناً ...» «٢» به سوى او (خدا) بازگرديد تا به طرز نيكويى شما را (از مواهب زندگى اين جهان) بهره‌مند سازد.
٣- تبديل لغزش‌ها به حسنات‌ هنگامى كه انسان با توبه به سوى خدا بازگشت، دگرگونى عميقى در سراسر وجودش پيدا مى‌شود و همين تحول و انقلاب درونى، اعمال زشت او را به حسنات تبديل مى‌كند. چنان كه در قرآن كريم مى‌فرمايد:
«... مَنْ تابَ وَ امَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً» «٣» كسى كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد، خداوند گناهان اين گروه را به حسنات تبديل مى‌نمايد و خداوند آمرزنده و مهربان است.
٤- باران رحمت و افزايش قدرت‌ قرآن كريم استغفار از گناهان و بازگشت به سوى خدا را مايه آبادانى، خرّمى و اقتدار معرفى كرده، مى‌فرمايد: