اخلاق و تربيت اسلامى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٤٩

«انَّ فِى النَّارِ لَمَدينَةٌ يُقالُ لَهَا الْحَصينَةُ، افَلا تَسْئَلُونى‌ ما فيها؟ فَقيلَ لَهُ ما فيها يا اميرَ الْمُؤْمِنينَ؟ قالَ فيها ايْدِى النَّاكِثينَ» «١» همانا در جهنّم شهرى است كه به آن حصينه (دژ مستحكم) مى‌گويند. آيا از من نمى‌پرسيد كه در آن شهر چيست؟ سؤال شد، اى امير مؤمنان در آن شهر چيست؟
فرمود: دست‌هاى پيمان‌شكنان! شايد اشاره به «دستها» در سخن آن حضرت اشاره‌اى باشد به اينكه اغلب پيمان‌ها با قرار گرفتن دست‌هاى طرفين در يكديگر منعقد مى‌شود، يا اينكه بيشتر پيمانها به سبب دست مهر يا امضا مى‌شود و عهد شكنى نيز معمولًا توسط دست انجام مى‌گيرد. (البته در اينجا كلمه دست را آورده و كل وجود پيمان‌شكن را اراده كرده است؛ يعنى آن دژ محكم، جايگاه پيمان‌شكنان است.)