«مَنْ كَثُرَ عَفْوُهُ مُدَّ فى‌ عُمْرِهِ» «١» آن كه عفوش بسيار شد، عمرش طولانى مى‌شود.
٤- دوام حكومت؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله عفو و گذشت زمامدار را موجب پايدارى حكومتش مى‌داند:
«عَفْوُ الْمَلِكِ عِقالُ الْمُلْكِ» «٢» گذشت زمامدار سبب پا بر جا شدن حكومت است.
٥- از بين رفتن كينه‌ها؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«تَعافَوْا تَسْقُطِ الضَّغائِنُ بَيْنَكُمْ» «٣» از يكديگر درگذريد تا كينه‌ها از ميانتان رخت بربندد.
٦- عزّت دنيا و آخرت؛ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
«مَنْ عَفا عَنْ مَظْلَمَةٍ ابْدَلَهُ اللَّهُ بِها عِزّاً فِى الدُّنْيا وَالْاخِرَةِ» «٤» هر كه از لغزشى درگذرد، خداوند به سبب اين گذشت، عزّت دنيا و آخرت را به او عطا مى‌كنند.
٧- رهايى از عذاب دوزخ؛ حضرت على عليه السلام عفو را موجب نجات از عذاب جهنّم دانسته است:
«الْعَفْوُ مَعَ الْقُدْرَةِ جُنَّةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ سُبْحانَهُ» «٥» گذشت هنگام توانايى، سپرى در برابر عذاب خداوند است.