تنها معيار و ملاك برترى در اسلام، فضايل اخلاقى علم و دانش و ساير ملاكهاى ارزشى است كه در قرآن از آن به «تقوا» تعبير شده است.
٣- در اسلام، انسانها صرفنظر از نژاد، مقام، سن، جنس و مانند آن از حرمت و احترام فوق العاده‌اى برخوردارند، بطورى كه كشتن يك فرد بمنزله كشتن همه مردم دنيا تلقى شده و كيفر ومجازات سنگينى در دنيا و آخرت دارد. «١» در ارزش نهادن اسلام به حقوق انسان، همين بس كه حتى سقط جنين را كه امروزه در جوامع غربى كارى قانونى و بدون اشكال تلقى شده است، قتل نفس به حساب آورده و همان مجازاتهاى سنگين را براى آن منظور كرده است.
٤- در اسلام هر گونه توهين، فحاشى، حريم شكنى و هتك حرمت نسبت به انسانهاى ديگر، به عنوان «حق الناس» ظلم و گناه نابخشودنى است كه مرتكب آن از مجازات اخروى رها نمى‌شود مگر به رضايت مردم. «٢» ٥- در اسلام، زنان از حقوق مساوى با مردان برخوردارند «٣» و در پاداش اخروى و نيل به مقامات معنوى با مردان در رتبه واحدى قرار دارند. «٤» ٦- حقوق و آزاديها، جامع و فراگير است. اين طور نيست كه صرف حقوق ظاهرى و آزاديهاى محدود به زندگى مادى بشر را شامل شود. بلكه شعاع آن حقوق و آزاديهاى معنوى و باطنى را نيز در بر مى‌گيرد. زيرا گاهى حقوق و آزاديهاى انسانها از بيرون و توسط سردمداران زروزور و تزوير، مستكبران و طاغوتها مورد تعرض و دستبرد واقع مى‌شود. ولى گاه از درون، توسط اهريمن نفس و قواى شيطانى مورد تاخت و تاز واقع مى‌گردد و انسان اسير نفس خويش و گرفتار و دربند زنجيرهاى شيطانى مى‌گردد! اينجاست كه در اسلام، آيين مقدس جهاد در دو جبهه شكل گرفته، و انسان مؤمن بايد براى پاسدارى از حريم آزاديها و شخصيت انسانى- الهى خويش در هر دو جبهه‌