روشن است تحقق اين هدف بسيار خطير و بزرگ نيازمند سازمان و قدرت سياسى- اجتماعى است.
٢- رشد و تعالى علمى، فرهنگى و تربيتى انسانها و آگاهى دادن و رهايى آنها از نادانى و جهل. چنانكه قرآن مى‌فرمايد:
«هُوَ الَّذى‌ بَعَثَ فِى‌الْامّيينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَ انْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفى‌ ضَلالٍ مُبينٍ» «١» او خدايى است كه در ميان توده مردم درس نخوانده پيامبرى از خودشان برانگيخت، تا آياتش را بر آنها بخواند و آنها را تزكيه (و تربيت) كند، و به آنان كتاب (قرآن) و حكمت بياموزد، هر چند كه پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند! ٣- آزادسازى و رهايى توده‌هاى مردم و انسانهاى مستضعف از چنگال ظالمان و ستمگران، و از زنجيرهاى اسارت و بردگى:
«... وَ يَضَعُ عَنْهُمْ اصْرَهُمْ وَالْاغْلالَ الَّتى‌ كانَتْ عَلَيْهِمْ ...» «٢» و بارهاى سنگين (يوغ بندگى و بردگى و اسارت) و زنجيرهايى را كه بر (دوش و گردن) آنها بود برمى‌دارد.
٤- برپايى جامعه نمونه و مدينه فاضله آرمانى از راه اقامه قسط و عدل اسلامى:
«لَقَدْ ارْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ انْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ...» «٣» ما رسولان خود را با دلايل روشن فرستاديم، و با آنها كتاب (آسمانى) و ميزان (شناسايى حق از باطل و قوانين عادلانه) نازل كرديم، تا مردم به برپايى عدل و قسط قيام كنند.
٥- اجراى كامل قوانين آسمانى اسلام با تمام ابعاد آن: