حاكميت دينى
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

حاكميت دينى - ابراهیم زاده، عبدالله - الصفحة ١٨٦

تشخيص داده، اعلام مى دارد. يا اين كه حكم كلى (فتوا) را بر مصداق معينى تطبيق دهد و تصديق كند؛ به عنوان مثال: حكم كند كه امروز اول ماه شوال است، تا حكم الهى «عيد فطر» و حرمت روزه در آن را اعلام كرده، و بر آن تطبيق و تصديق كند. «١» نمونه مثالهاى هر يك ازاحكام چهار گانه در تعريف صاحب جواهر عبارتند از:
١- حكم به حرمت استعمال تنباكو و ساير مواد مخدر براى انشاء حكم شرعى تكليفى.
٢- حكم به همسرى زنى براى مردى خاص، يا ملكيت چيزى براى كسى براى انشاء حكم وضعى.
٣- حكم به اين كه اين مايع، شراب است، براى انشاء موضوع حكم تكليفى.
٤- حكم به تحقق عقد ازدواج، كه موضوع «زوجيت» است يا حكم به وقوع عقد بيع كه موضوع «ملكيت» است، براى انشاء موضوع حكم وضعى.
طبق تعريف صاحب جواهر در همه اين موارد، فرامين و دستورات حاكم اسلامى، از آن جهت كه رهبر جامعه و رئيس حكومت اسلامى است حكم شرعى، و پيروى از آن لازم و واجب است.
اما تعريف فتوا، در تعريف آن گفته‌اند: فتوا عبارت است از اخبار از حكم كلى الهى در موضوعات كلى به استناد ادله مقرره در فقه (كتاب، سنت، عقل و اجماع)، اعم از آن كه به صورت خبر القا شود يا به صورت امر «٢». به عنوان مثال: فقيه پس از بررسى ادله و فحص كامل به حكمى از احكام الهى دست مى يابد، سپس نظر خود را به اين صورت اظهار مى كند كه مثلًا: «شراب حرام است» و يا «شراب نخوريد». «٣» تفاوتهاى فتوا و حكم‌ با تعريفى كه از فتوا و حكم ارايه شد به تفاوتهاى اين‌دو مى پردازيم:
١- فتوا از مقوله اخبار است (اخبار از حكم الهى)، ولى حكم از مقوله انشاء، يعنى‌