و از مقام خود عزل مى شود. چنانكه در اصل يكصد و يازدهم قانون اساسى بر اين مطلب تصريح شده است.
مرجعيت رهبر معظم انقلاب‌ هر چند در مباحث پيشين به صلاحتيهاى علمى، فقهى و تقوايى رهبر معظم انقلاب اسلامى حضرت آيت‌الله‌العظمى خامنه‌اى دامت‌بركاته براى تصدى منصب ولايت فقيه اشارت رفت، و يادآورى شد كه اين شايستگيهاى علمى و مديريتى معظم‌له بود كه موجب شد خبرگان رهبرى از ميان آنهمه علما و مراجع تنها او را به اين مقام و منصب برگزينند. ولى از آنجا كه در ماههاى اخير برخى عناصر ساده لوح و يا مغرض در صدد برآمده‌اند تا مسأله مرجعيت و صلاحيتهاى علمى- فقهى لازم رهبر انقلاب براى صدور فتوا را مورد خدشه قرار دهند، بجاست اظهارات صريح و بى‌شائبه برخى از علما و خبرگان در مسائل اسلامى و مرجعيت را در رابطه با توان علمى و اجتهادى معظم له براى تصدى مقام مرجعيت و صدور فتوا بيان كنيم. «١» سخن در اين باب را با ذكر جملاتى از امام راحل (ره) آغاز مى كنيم:
«... مهم شناخت درست حكومت و جامعه است ... يك فرد اگر اعلم در علوم معهود و حوزه‌ها باشد ولى نتواند مصلحت جامعه را تشخيص دهد يا نتواند افراد صالح و مفيد را از افراد ناصالح تشخيص دهد و به طور كلى در زمينه اجتماعى و سياسى فاقد بينش صحيح و قدرت تصميم‌گيرى باشد اين فرد در مسائل اجتماعى و حكومتى مجتهد نيست و نمى تواند زمام امور جامعه را به دست گيرد.» «٢» آيةالله سيد محمود هاشمى كه سالهاست از نزديك با رهبر معظم انقلاب اسلامى در ارتباط است درباره شايستگيهاى علمى- اجتهادى معظم‌له مى‌گويد: