خصوصيت، اين شاهد از ديگران امتياز پيدا مى‌كند. دليل اين مطلب سخنى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: «انَّكَ تَسْمَعُ ما اسْمَعُ وَ تَرى‌ ما ارى‌ الَّا انَّكَ لَسْتَ بِنَبِىٍّ وَ لكِنَّكَ لَوَزيرٌ» «١» آنچه را من مى‌شنوم، تو نيز مى‌شنوى و امامت از ديدگاه عقل و نقل ١٠٣ نكات قابل توجه آيه مباهله ..... ص : ١٠٣ آنچه را من مى‌بينم، تو نيز مى‌بينى، بجز آن كه تو پيامبر نيستى، ولى تو وزير هستى. بنابراين، حضرت على عليه السلام كه تلْو رسول خدا، از نفس او، عالم به علمش و شاهد بر مشهود ايشان بوده، صالح‌ترين فرد براى امامت پس از آن حضرت است. «شاهد» در روايات‌ در اين باره كه مراد از «شاهد» در آيه شريفه، شخص امير مؤمنان، حضرت على عليه السلام است، روايات بسيارى از طريق سنّى و شيعه نقل گرديده كه به ذكر برخى از آنها مى‌پردازيم: ١- خوارزمى از اهل سنّت نقل مى‌كند كه عمرو بن سعيد بن ابى‌العاص در پاسخ نامه معاويه، كه از او براى جنگ با اميرالمؤمنين عليه السلام كمك مى‌خواست، چنين نوشت: از عمرو بن سعيد بن ابى‌العاص، يار رسول خدا صلى الله عليه و آله، به معاوية بن ابى سفيان. اى معاويه، تو آيات پياپى را كه خداوند تعالى در كتاب خود در فضايل على عليه السلام نازل فرموده و هيچ كس در آن با او شريك نيست مى‌دانى؛ مانند آيات: «يُوفُونَ بِالنَّذْرِ ...» «٢»، «انَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ ...»، «٣» «افَمَنْ كَانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ»، «٤» «رِجَالٌ صَدَقُوا ...»، «٥» «قُلْ لا اسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ اجْراً ...» «٦» .... «٧»