خلاصه‌ ١- حديث ثقلين را پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در موارد گوناگون و با الفاظ متفاوت، بيان نموده‌اند. اين حديث به‌عنوان حديث متواتر شناخته شده و در بسيارى از كتب معتبر شيعه و سنّى نقل گرديده است. ٢- حقيقت تمسّك به قرآن، چنگ زدن به آيات، فهم صحيح معارف و عمل به دستورات حياتبخش آن است. مقصود از تمسك به «عترت» نيز گرفتن حقايق دين از آنان، پيروى عملى از ايشان و قبول ولايت و امامتشان در همه ابعاد مى‌باشد. ٣- قرار دادن «عترت» در كنار «قرآن» و سفارش مطلق و بدون قيد و شرط از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد لزوم تمسك به اين دو، دليل بر «عصمت» عترت است. ٤- عترت همان اهل بيت عليهم السلام است كه در تفسير آيه تطهير از حضرت على، فاطمه زهرا و فرزندان پاك آنان عليهم السلام نام‌برده شده است. ٥- اصل تفكيك ناپذيرى قرآن و عترت از يكديگر بدين معناست كه راه نجات امّت در تمسّك به اين دو- با هم- است و اين دو تا قيامت از يكديگر جدا نخواهند شد. پس در هر زمان امام معصوم زنده شايسته تمسّك، از عترت پيامبر صلى الله عليه و آله، وجود دارد تا بيانگر حقيقت و پاسدار حريم مقدس قرآن باشد و تمسّك به آنان در كنار قرآن لازم است.