و در مورد حضرت يوسف عليه السلام مى‌فرمايد: «كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْءَ وَالْفَحْشاءَ انَّهُ مِنْ عِبادِنَا الُمخْلَصينَ» «١» اين چنين سوء و فحشاء را از او بگردانيم زيرا او از بندگان مخلص ما بود. در اينجا هم علت اين دفاع خاص و اعطاى موهبت عصمت بيان گرديد، اما علت اين دفاع خاص، مخلص بودن آنان است و علت اينكه عنايت خداوند از همان ابتداى زندگى شامل حال آنان مى‌شود به‌خاطر علم خداوند به صلاحيت آنهاست. نكته لطيفى كه در اين دو آيه رعايت شده عبارت از اين است كه خداوند مى‌فرمايد: ما مى‌خواهيم رجس و پليدى را از ساحت شما ببريم، مى‌خواهيم سوء و فحشا را از او بگردانيم و اين نحوه بيان، خيلى لطيف‌تر از آن است كه بفرمايد: «خداوند مى‌خواهد شما را از پليدى برگرداند.» با عبارت اول ساحت آنان چنان مقدس و متعالى شمرده شده كه خداوند خود مدافع آن نفوس گشته و نمى‌گذارد رجس و پليدى بدان نزديك‌گردد و اين تقدس همان «مخلَص» بودن آن بزرگواران است كسانى كه به اين مقام و مرتبه برسند يا خداوند شايستگى، عزم و صلاحيت را در آنان بيابد، از همان ابتدا عنايت خود را شامل حال آنان مى‌گرداند و مدافع حريم قدس آنان مى‌گردد و اين با آزادى و اختيار آنان منافات ندارد. آنان با اينكه قدرت بر گناه دارند ولى ايمان، تقوا و محبت فوق‌العاده‌اى كه به حق تعالى دارند، آنان را از هر چه زشتى و پليدى است متنفر كرده و هيچ‌گاه جز حق را نمى‌جويند و جز رضاى او نمى‌طلبند. ارتباط آيه «تطهير» با آيات قبل و بعد هر چند آيات قبل و بعد آيه مزبور درباره مسائل گوناگونى از جمله، زنان پيامبر صلى الله عليه و آله سخن گفته و موجب بروز شبهاتى در زمينه اختصاص «اهل بيت» به اصحاب كسا، گرديده است، اما بايد توجه داشت: ١- در قرآن، موارد زيادى از اين قبيل وجود دارد؛ مانند: آيه اكمال (آيه ٣٤ و ٣٥