خلاصه‌ ١- آيه «رؤيت اعمال» در مقام ترغيب مردم به مراقبت در انجام اعمالشان است؛ زيرا آنان پيوسته در محلِ‌ديد و مشاهده مراقبانى بس بزرگ همچون خدا و رسول و مؤمنان مى‌باشند. آنان حقيقت اعمال مردم را در اين دنيا مى‌بينند و در روز قيامت، كه به سوى خداى آگاه از غيب و شهود بازگردند، خداوند حقيقت اعمالشان را به خودشان نيز نشان خواهد داد. ٢- با توجه به اين كه مقصود از «ديدن اعمال» ديدن ظاهر عمل و يا نتيجه آن نيست- زيرا اين كار اختصاص به مؤمنان ندارد- از اين رو، مقصود از «مؤمنون» در آيه رؤيت، افراد خاصى از آنان است، نه همه مؤمنان؛ چرا كه آگاهى از تمام اعمال نيك و بد و آشكار و پنهان تمامى افراد، از راه‌هاى عادى، براى همگان ممكن نيست، بلكه بايد از راه تعليم و وحى الهى باشدكه آن‌هم شامل حال هركس نمى‌شود. ٣- منظور از «مؤمنون» در آيه شريفه، گروه خاصى از آنهاست كه به فرمان خدا، از اسرار غيب آگاهند؛ يعنى، جانشينان راستين پيامبر و ائمّه معصوم عليهم السلام كه در برخى از روايات نيز به آنان تصريح گرديده است.