درس سوم: آيه «خلافت» «وَ اذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ انّى‌ جاعِلٌ فِى الْارْضِ خَليفَةً قالُوا اتَجْعَلُ فيهَا مَنْ يُفْسِدُ فيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ انّى‌ اعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ وَ عَلَّمَ آدَمَ الْاسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقالَ انْبِئُونى‌ بِاسْماءِ هؤُلاءِ انْ كُنْتُمْ صادِقينَ قالُوا سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا الَّا ما عَلَّمْتَنا انَّكَ انْتَ الْعَليمُ الْحَكيمُ قالَ يا آدَمُ انْبِئْهُمْ بِاسْمائِهِمْ فَلَمَّا انْبَاهُمْ بِاسْمائِهِمْ قالَ الَمْ اقُلْ لَكُمْ انَّى‌ اعْلَمُ غَيْبَ السَّمواتِ وَالْارْضِ وَ اعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ» «١» و آنگاه كه پروردگارت به فرشتگان گفت: من در روى زمين جانشين و حاكمى قرار خواهم داد، گفتند: آيا كسى را در زمين قرار مى‌دهى كه فساد و خونريزى كند، در حالى كه ما تسبيح و حمد تو را به جا مى‌آوريم؟ فرمود: من حقايقى را مى‌دانم كه شما نمى‌دانيد. سپس علم همه اسما را به آدم آموخت، آنگاه آنها را به فرشتگان عرضه داشت و فرمود: اگر راست مى‌گوييد، اسامى اينها را برشماريد. فرشتگان عرض كردند: تو منزهى، ما چيزى جز آنچه به ما تعليم داده‌اى، نمى‌دانيم. تو دانا و حكيمى. فرمود: اى آدم، آنان را از اسمايشان آگاه كن. هنگامى كه آنها را آگاه كرد، خداوند فرمود: نگفتم من غيب آسمان‌ها و زمين را مى‌دانم و نيز مى‌دانم آنچه را كه شما آشكار مى‌كنيد و آنچه را پنهان مى‌داشتيد.