خلاصه‌ ١- در آيه «علم الكتاب»، خداوند حجّتى قاطع بر اثبات حقّانيت رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله بر آن حضرت ذكر نموده است. ٢- مقصود از «شهادت» در آيه شريفه، اداى شهادت است؛ اما اين‌كه مقصود از «مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ» و «كتاب» چه كسى و چه كتابى است، احتمالاتى داده شده: الف- مراد از «كتاب»، لوح محفوظ و مقصود از «عالم»، خداوند است. ب- مراد از «كتاب»، تورات و انجيل و يا خصوص تورات بوده و مقصود از «عالِم به كتاب»، علماى اهل كتاب همانند عبداللّه بن سلّام است. ج- مراد از «كتاب» قرآن و مقصود از «عالِم به آن»، كسى است كه عالِم به همه قرآن باشد. ٣- دو تفسير نخست صحيح نيست و طبق معناى سوم، آيه بر وجود مقدس حضرت على عليه السلام منطبق مى‌گردد كه داناترين افراد امّت به كتاب الهى بوده است. رواياتى كه از طريق اهل سنّت و شيعه نقل شده، مؤيّد اين نظر است. ٤- علم به تمامى كتاب، فضيلتى بس بزرگ براى حضرت على عليه السلام است؛ زيرا قرآن كريم نسبت به كسى كه توانست تخت بلقيس را در كمتر از يك چشم بر هم زدن، نزد سليمان حاضر كند، به‌عنوان كسى كه بخشى‌از علم كتاب نزد او بود، ياد كرده است.