٤- اسلام با نزول اين حكم دينى شد كه با توجه به خاتميت رسول خدا صلى الله عليه و آله، تا ابد تدين به آن مرضى خداست. با اين وصف، چنين روزى حساس و سرنوشت‌ساز بوده است، به‌طورى كه بنا بر بعضى از روايات، برخى از يهود و نصارى‌ با شنيدن اين آيه، به مسلمانان گفتند: «آيه‌اى بر شما نازل شده كه اگر در كتب آسمانى ما آمده بود، ما آن روز و آن ساعت را عيد قرار مى‌داديم.» «١» اكنون به‌منظور تبيين معنا و مقصود آيه شريفه و چگونگى دلالت آن بر موضوع «امامت و ولايت»، به بررسى چند نكته مى‌پردازيم: مراد از «اليوم» كلمه «يوم» به‌معناى روز است و با الف و لام عهد، به‌معناى آن‌روز يا امروز مى‌باشد. از آن‌جا كه در آيه پيش، سخنى از آن روز به بيان نيامده، اين كلمه در آيه مبهم است. از اين رو، يكى از نكات اساسى در تفسير و فهم صحيح آيه شريفه، شناخت آن روز مهم و تاريخ‌ساز با استفاده از قراين و نشانه‌ها و زمان نزول آيه مى‌باشد. در تعيين مصداق اين روز، احتمالاتى داده شده است: الف- روز عرفه: برخى احتمال داده‌اند كه مراد از «اليوم» روز عرفه سال دهم هجرت (حجةالوداع) باشد و گفته‌اند كه اين آيه و آيات پيش از آن، در آن روز نازل شده و احكام اسلام را كامل كرده و بقاياى جاهليت را باطل ساخته است. بنابراين، معناى آيه چنين است كه خداوند به مؤمنان خبر داده كه در اين روز (روز عرفه سال دهم هجرى با نازل شدن اين احكام)، دين تمام گشت و كفّار از نابودى و زوال دين اسلام نااميد شدند و اكنون كه خداوند ضعف مسلمانان را به قوّت و ترس آنان را به امنيّت و فقرشان را به ثروت و بى‌نيازى بدل ساخته، سزاوار است كه از غير خدا ترسى به دل راه ندهند. «٢» امامت از ديدگاه عقل و نقل ٨٥ درس نهم: آيه«علم الكتاب»