امامت از ديدگاه عقل و نقل

امامت از ديدگاه عقل و نقل - کریمی، جعفر - الصفحة ١٤١

«انّى تارِكٌ فيكُمْ ما انْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدى‌، احَدُهُما اعْظَمُ مِنَ الْآخَرِ: كِتابُ اللَّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّماءِ الَى الْارْضِ وَ عِتْرَتي اهْلُ بَيْتي وَ لَنْ يَتَفَرَّقا حَتَّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضَ فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُونى‌ فيهِما» «١» من در ميان شما چيزى را باقى مى‌گذارم كه اگر به آن چنگ بزنيد، پس از من، هرگز گمراه نخواهيد شد، يكى از آن دو بزرگ‌تر از ديگرى است: كتاب خدا كه رشته‌اى است كشيده شده از آسمان تا زمين و عترت و اهل بيتم. و اين دو هرگز از يكديگر جدا نخواهند شد تا نزد حوض (كوثر) بر من وارد شوند. پس، به هوش باشيد كه پس از من، با آن دو چگونه رفتار خواهيد كرد! تبيين واژه‌ها ثَقَلَين‌ اين كلمه تثنيه «ثَقَل» به‌معناى هر چيزى است كه داراى قدر و ارزش بوده و مورد رغبت واقع شود. «٢» ابن اثير مى‌گويد: «به هر چيز ارزشمند و نفيس، «ثَقَل» گفته مى‌شود. پس اين كه پيامبر كتاب خدا و عترتش را «ثَقَلَين» ناميده از باب تعظيم قدر و ارزش آنها و بزرگداشت شأن و منزلتشان بوده است.» «٣» تمسّك‌ تمسّك به‌معناى گرفتن، نگه داشتن و چنگ زدن است. «٤»