عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ» (كسى كه همه علم كتاب نزد اوست.) علم به تمامى قرآن به معناى آگاهى از مجموعه حقايق هستى مى‌باشد كه قرآن بيانگر آن است؛ «وَ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَاناً لِكُلِّ شَىْ‌ءٍ» «١» و نازل كرديم بر تو قرآن را تا حقيقت هر چيز را بيان كند. سُدير ضمن حديثى، نقل كرده است كه امام صادق عليه السلام فرمودند: «آيااين آ امامت از ديدگاه عقل و نقل ٩٦ نكات قابل توجه در آيه ..... ص : ٩٥ يه قرآن را خوانده‌اى كه مى‌فرمايد: «قالَ الَّذى‌ عِنْدَهُ عِلْمٌ مِن الكِتَابِ» «٢» گفتم: فدايت شوم، خوانده‌ام. - آيا آن كسى را كه علمى از كتاب نزد او بود، شناخته‌اى؟ و آيا مى‌دانى چه مقدار از علم كتاب نزد او بود؟ : شما آگاهم سازيد. - به اندازه قطره‌اى از آب دريا. : فدايت شوم، چقدر كم! - اى سُدير بيش از اين نبود. آنگاه فرمود: آيا اين آيه از قرآن‌را خوانده‌اى: «قُلْ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهيداً بَيْني وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ»؟ : آرى خوانده‌ام. - آيا كسى كه همه علم كتاب نزد اوست، فهميده‌تر است يا كسى‌كه بعضى و قسمتى از آن را دارد؟ : كسى كه تمامى علم كتاب نزد اوست. پس آن حضرت با دست به سينه خود اشاره كردند و فرمودند: «عِلْمُ الْكِتابِ وَاللَّهِ كُلُّهُ عِنْدَنا، عِلْمُ الْكِتابِ وَاللَّهِ كُلُّهُ عِنْدَنا» «٣» به خدا سوگند، تمام علم كتاب نزد ماست. به خدا سوگند، تمام علم كتاب نزد ماست.