امامت از ديدگاه عقل و نقل - کریمی، جعفر - الصفحة ٨٢

مؤمنان نيستم؟ گفتند: آرى، يا رسول اللّه. فرمود: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِىٌ مَوْلاهُ.» (هر كس من مولاى اويم، پس على مولاى اوست.) آنگاه عمر بن خطاب به على عليه السلام گفت: «بَخٍّ بَخٍّ لَكَ يَابْنَ ابي طالِبٍ، اصْبَحْتَ مَوْلاىَ وَ مَوْلا كُلِّ مُؤْمِنٍ» (به به، چه جاى افتخار و مباهات است براى تو، اى پسر ابوطالب كه مولاى من و هر مؤمنى گرديدى.) آنگاه اين آيه نازل شد. «١»