امامت از ديدگاه عقل و نقل - کریمی، جعفر - الصفحة ٦١
درس ششم: آيه «ولايت»
«انَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلَوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَوةَ وَ هُمْ راكِعُونَ وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَالَّذينَ آمَنُوا فَانَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ» «١»
سرپرست و رهبر شما تنها خداوند و پيامبر او و مؤمنانى هستند كه نماز را بر پا مىدارند و در حال ركوع، زكات مىپردازند. و كسانى كه ولايت خدا و پيامبر او و مؤمنان را بپذيرند، (پيروزند؛ زيرا) حزب خدا پيروز است.
تبيين واژهها
«زكات»
راغب اصفهانى مىنويسد: اصل «زكات» بهمعناى نموّ و رشدى است كه از بركت خداوند حاصل مىشود. آنچه را انسان از حق الهى، از مال خود خارج مىكند و به فقرا مىپردازد نيز به همين معناست؛ زيرا با خارج كردن آن حق، اميد به افزايش مال، به بركت خداوند دارد. «٢»
«ولى» و «ولايت»
پيش از اين (در درس اول)، درباره معناى «ولى» سخن به ميان آمد، اما آنچه در اينجا