امامت از ديدگاه عقل و نقل - کریمی، جعفر - الصفحة ١٧
توبه كننده مرده است؛ بهوش باشيد كه هر كس بر دوستى آل محمد بميرد، مؤمن و با ايمان كامل مرده است.
٢- ولاى پيشوايى دينى: يعنى امامان معصوم عليهم السلام بايد الگوهاى عملى انسانها در زندگى قرار گيرند؛ بهاين معنا كه آنها داراى مقام مرجعيت دينى بوده و كردار و گفتارشان ميزان و معيار تشخيص حق از باطل است و مردم بايد آنها را در همه امور، امام و پيشواى خود قرار دهند. حديث معروف ثقلين ناظر به تشريع چنين منصبى براى ائمّه معصوم عليهم السلام است. پيامبر صلى الله عليه و آله در اين حديث مىفرمايد:
من در بين شما دو چيز گرانبها و وزين باقى مىگذارم: كتاب خدا و اهلبيتم را؛ آنها از هم جدا نمىشوند تا در كنار حوض كوثر نزد من آيند. بر آنها پيشى نگيريد و از آنان عقب نمانيد كه گمراه مىشويد و در صدد ياد دادن به آنان نباشيد؛ زيرا كه از شما داناترند. «١»
٣- ولاى رهبرى اجتماعى: يعنى، حق حاكميت سياسى، اجتماعى و تدبير و اداره همه شؤون جامعه، مخصوص امامان معصوم عليهم السلام است و هرگاه ديگران در اين منصب قرار گيرند، غاصب شمرده مىشوند. قرآن مجيد در بيان اين ولايت مىفرمايد:
«انَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكوةَ وَ هُمْ راكِعُونَ» «٢»
ولى و سرپرست شما خدا و رسول اوست و آنان كه ايمان آوردهاند؛ آنان كه نماز را به پا مىدارند و زكات مىدهند، در حالىكه در ركوعند.
٤- ولاى تصرّف يا ولاى تكوينى: در اين نوع ولايت، ولىّ با اذن الهى، توانايى تصرف در طبيعت يا بخشى از آن را دارد و مصداق كامل آن امامان معصوم عليهم السلام هستند.
آنان در اثر قرب و رابطه با خداوند و شكوفا نمودن مجموعه استعدادهاى بالقوّه خويش، داراى ولايت تامه هستند و از اقتدار و نيروى خاص معنوى برخوردارند و با اجازه خداوند، بر نظام تكوين مسلّط مىباشند.
معجزات و خوارق عاداتى كه در طول زندگى امامان معصوم عليهم السلام از آنها سرزده، دليل