«آيا من اين كار را انجام نمى‌دهم؟ به خدا قسم، اعمال شما در هر شب و روز بر من عرضه مى‌شود.» اين سخن امام عليه السلام در نظرم بزرگ آمد. سپس امام عليه السلام فرمود: «آيا در كتاب خداى عزّ و جلّ نمى‌خوانى: «وَ قُلْ اعْمَلُوا ...»؟ به خدا قسم، منظور از «مؤمنون» على بن ابى‌طالب است. «١» داوود بن كثير رقى مى‌گويد: در محضر امام صادق عليه السلام نشسته بودم. پيش از آن‌كه سخنى بگويم، فرمود: «يا داوُدُ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَىَّ اعْمالُكُمْ يَوْمَ الْخَميسِ، فَرَأَيْتُ فيما عُرِضَ عَلَىَّ مِنْ عَمَلِكَ صِلَتَكَ لِابْنِ عَمِّكَ فُلانٍ، فَسَرَّنى‌ ذلِكَ بِانّى‌ عَلِمْتُ انَّ صِلَتَكَ لَهُ اسْرَعُ لِفَناءِ عُمْرِهِ وَ قَطْعِ اجَلِهِ» اى داود، اعمال شما در روز پنج شنبه بر من عرضه شد. من در ميان آنچه از عمل تو بر من عرضه شد، ديدم كه نسبت به پسر عمويت، فلانى، صله رحم انجام داده‌اى. من از اين كار تو خشنود شدم؛ زيرا مى‌دانم كه اين صله رحم از جانب تو موجب تسريع در فناى عمر او و رسيدن اجلش مى‌گردد. داوُد مى‌گويد: من پسرعمويى داشتم كه دشمن سرسخت اهل بيت و فردى ناصبى و خبيث بود. من با خبر شدم كه وضع او و خانواده‌اش بسيار سخت است و در گرفتارى به سر مى‌برد. پيش از حركت خود به سوى مكّه، مقدارى پول براى تأمين مخارج و رفع نيازش براى او فرستادم و آنگاه كه به مدينه آمدم، امام صادق عليه السلام از انجام اين عملِ من خبر داد. «٢»