امامت از ديدگاه عقل و نقل - کریمی، جعفر - الصفحة ١٣٣
درس پانزدهم: آيه «رؤيت اعمال»
«وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيرَىَ اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَ سَتُرَدُّونَ الى عالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» «١»
بگو: عمل كنيد، خداوند و فرستاده او و مؤمنان اعمال شما را مىبينند و به زودى، بهسوى كسى بازمىگرديد كه پنهان و آشكار را مىداند و شما را بهآنچه عملمىكرديد، خبر مىدهد.
محتواى اجمالى آيه
آيه مزبور در مقام ترغيب و وادار كردن مردم به دقّت و مراقبت در انجام اعمال خودشان است و هشدار مىدهد كه حقيقت اعمال آنان پوشيده و پنهان نمىماند، بلكه در معرض ديد و مشاهده خدا و پيامبر و مؤمنان قرار دارد و آنان مراقبانى هستند كه از اعمال آنها اطلاع مىيابند و اعمال آنان را مىبينند. روشن است كه ايمان و اعتقاد به اين حقيقت كه اعمال انسان در محضر چنين شاهدانى انجام مىگيرد، چه اثر مثبت و سازندهاى به بار مىآورد.
نكات قابل توجه در آيه
اكنون به بررسى نكات مورد نظر و روايات مربوط به آيه مىپردازيم: