درس سيزدهم: آيه «مودّت» «قُلْ لا اسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ اجْراً الَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى‌ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فيهَا حُسْناً انَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ» «١» بگو من هيچ پاداشى از شما (بر رسالتم) درخواست نمى‌كنم جز دوست داشتن نزديكان را. و هر كس عمل نيكى انجام دهد بر نيكى‌اش مى‌افزاييم؛ (چرا كه) خداوند بسيار آمرزنده و شكرگزار است. منظور از امامت از ديدگاه عقل و نقل ١٢٣ د - محبت عترت پيامبر صلى الله عليه و آله ..... ص : ١١٩ «قُربى‌» آيه مزبور مودّت و محبّت نسبت به نزديكان را به‌عنوان اجر و مزد رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله معرفى‌كرده و آن‌را از امّت درخواست نموده‌است. اما درباره اين‌كه مراداز «قُربى‌»، كه محبّت آنان لازم شمرده شده چيست، نظرياتى مطرح گرديده كه به ذكر برخى‌از آنها مى‌پردازيم: الف- رابطه خويشاوندى با پيامبر صلى الله عليه و آله‌ نظرى كه به برخى مفسّران اهل سنّت نسبت داده شده آن است كه آيه خطاب به قريش مى‌باشد و اجرى كه از آنان درخواست شده مودّت و محبّت نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله است، از آن‌جهت كه با آنان قرابت و خويشاوندى دارد؛ زيرا بنى‌هاشم تيره‌اى از قريش است. علاوه بر آن، بعضى گفته‌اند پيامبر صلى الله عليه و آله با ديگر تيره‌هاى قريش نيز از طريق سبب يا نسب خويشاوند بود. بنابراين تفسير، معناى آيه چنين مى‌شود: «اى تيره‌هاى قريش، اگر