«كنار باش، تو بر خير هستى ....» «١» ٤- ابو سعيد خدرى مى‌گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اين آيه در مورد پنج نفر- من، على، فاطمه، حسن و حسين- نازل شده است.» «٢» بنابراين، مقصود از «اهل بيت» در آيه شريفه، پنج تن اهل كسا هستند، نه همسران يا خويشاوندان پيامبر صلى الله عليه و آله. كيفيت دلالت آيه بر عصمت اهل‌البيت عليهم السلام‌ چنانكه گفته شد مراد از اراده الهى در آيه تطهير، اراده تكوينى است، نه تشريعى. در اين صورت، معناى آيه چنين است: «اراده تكوينى الهى بر اين تعلق گرفته است كه مطلق پليدى و ناپاكى را از اهل بيت پيامبر دور سازد و آنها را پاك و مطهّر گرداند.» و اين چيزى جز عصمت نخواهد بود؛ زيرا «عصمت» عبارت از دورى از هر نوع خطا و گناه و ناپاكى است و چون اراده الهى غير قابل تغيير است، از اين رو، عصمت اهل بيت عليهم السلام نيز قطعى خواهدبود. علاوه بر اين، لفظ «انّما» نيز بر انحصار اراده الهى در عصمت اهل‌بيت عليهم السلام دلالت دارد. موهبت عصمت و تأييد خاص الهى كه نصيب اهل بيت عليهم السلام و پيامبران و برگزيدگان خاص الهى است، يك موهبت گزاف نبوده و منافات با آزادى و اختيار آنها ندارد. اولًا در آيات قرآن دليل اين عنايت خاص الهى بيان شده است. خداوند در قرآن به نحو عام دفاع خود را از مؤمنان اعلام فرموده و هرچه مرتبه ايمان بالاتر باشد، عنايت و دفاع خداوندى نيز بيشتر مى‌گردد تا به‌حدى كه مثلًا در مورد اهل بيت عليهم السلام مى‌فرمايد: «انَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً» «٣» خداوند اراده كرده كه پليدى را از ساحت شما دور گرداند و كاملًا شما را پاك سازد.