سپس بازمى‌گرديم و آنها را آباد مى‌كنيم و براى تصرف سرزمينهايشان نيرو مى‌گيريم». از اين رو بازنگشت، بلكه رهسپار موصل شد و آنجا را به محاصره درآورد. وقتى نتوانست آن را از زنگيها بگيرد رو به سوى سنجار نهاد و آن را اشغال كرد و به حرّان بازگرديد. در همين سال رينالد شاتيون در درياى سرخ به مسلمانان حمله كرد و صلاح‌الدين را خشمگين ساخت.
در سال ٥٧٩/ ١١٨٣ م صلاح‌الدين پس از به پايان بردن اتحاد مناطق شمالى با تصرف و گرفتن حلب از عمادالدين زنگى پسر مودود زنگى، «١» در رأس سپاهى انبوه دمشق را به مقصد بيسان ترك گفت. او فرماندهان صليبى را به ميدان نبرد كشانيد؛ و اينان ناگزير به گرفتن مواضع دفاعى گشتند. صلاح‌الدين كوشيد تا آنان را از مواضعشان بيرون بكشاند و در يك نبرد رويارو با آنان بجنگد، ولى موفق به انجام اين كار نگشت. در نتيجه عقب‌نشينى كرد و رهسپار كَرَكْ گرديد و در آنجا نُه قبضه منجنيق برپا كرد ولى پس از دشوار ديدن تصرف آنجا دست از محاصره كشيد. «٢» سال بعد نيز به كرك حمله كرد ولى اين شهر تسليم وى نگشت؛ و او چند شهر و روستاى فلسطين را مورد تاخت و تاز قرار داد.