ارسال داشت. صلاح‌الدين اين خلعتها را هنگام حضورش در حماة دريافت داشت (ماه ايار- مه- ١١٧٤ م) و سپس به مصر بازگرديد.
در سال ٥٧٣ ه/ ١١٧٧ م صلاح‌الدين با هدايت ارتش مصر صليبيها را در عسقلان شكست داد و سپس رهسپار قدس گرديد. صليبيها همه نيروهايشان را بسيج كردند و موفق شدند در رزو ٢٥ تشرين- نوامبر- سال ١١٧٧ م، در حالى كه نيروهاى مصرى در حال گذر از دشتى در نزديك دژ «تل جزار» در فاصله چند ميلى جنوب شرق رمله بودند، نيروهاى صلاح‌الدين را شكست دهند؛ و او براى تسلط بر اوضاع و تجديد سازمان به سرعت به مصر بازگشت.
در سال ٥٧٦ ه/ ١١٨٠ م، بالدوين- پادشاه بيت‌المقدس- پيغام فرستاد و خواستار صلح با صلاح‌الدين گرديد. در اين هنگام ناوگان مصرى در تشرين يكم- اكتبر- موفق گشته بود كشتيهاى لنگر انداخته در بندر عكا را با موفقيت تاراج كند و در نيمه سال جديد- ١١٨٠ م- مسلمانان توانسته بودند، الجليل را سخت مورد حمله قرار دهند. صلاح‌الدين با اين صلح براى مدت دو سال موافقت كرد؛ و رهسپار تجديد سازمان حكومت گرديد و بالدوين نيز در پى تشكيل مجدد جبهه صليبى رفت.
در سال ٥٧٧- ١١٨١ م، رينالد شاتيون- امير كَرَكْ- يك كاروان اسلامى را در واحه تيماء مورد حمله قرار داد. چون اين خبر به صلاح‌الدين رسيد براى اعتراض به نقض پيمان نزد بالدوين فرستاد و خواستار غرامت گرديد. بالدوين به عادلانه بودن ادعاى صلاح‌الدين اعتراف كرد، ولى رينالدشاتيون از پرداخت همه آنچه موجب اصلاح اشتباه مى‌شد سر باز زد.
شمارى از دوستان رينالد در دربار نيز وى را مورد تأييد قرار داده و موجب غافل شدن پادشاه ضعيف از موضوع شدند. ولى صلاح‌الدين به پيگيرى‌اش ادامه داد. چند ماه بعد، اوضاع جوّى كاروانى از كشتيها را كه ١٥٠٠ زائر [بيت المقدس‌] را حمل مى‌كرد ناچار ساخت كه در سواحل مصر در نزديك دمياط پهلو بگيرد. صلاح‌الدين فرمان داد همه آنها را به زنجير كشيدند. آنگاه به بالدوين پيغام داد كه حاضر است آنان را در مقابل بازگرداندن اموالى كه رينالد غارت كرده آزاد كند. اما رينالد براى بار دوم سر باز زد و جنگ اجتناب‌ناپذير گرديد.
در سال ٥٧٨ ه/ ١١٨٢ م صلاح‌الدين نيروهايش را سازمان داد و در بيرون قاهره اردو زد تا