سلطان يوسف، حاكم دمشق، با درك خطر مغولان، اندكى پيش از حركت لويى به فرانسه پيمان صلحى را با وى به امضا رساند كه طبق آن طرفين مدت دو سال و شش ماه و چهل روز، از ابتداى ٢١ فوريه ١٢٥٤ م باهم در صلح مى‌بودند.
آيبك، سلطان مصر، نيز بار ديگر پيمان صلحى ده‌ساله را كه از سال ١٢٥٥ م آغاز مى‌شد با فرنگيها به امضا رساند.
اندكى پس از عقد اين قراردادها تحركات مغولان آغاز گرديد. آنان در آغاز سال ١٢٥٦ م به فرماندهى هولاكوخان از رود جيهون گذشتند. هولاكو را در اين لشكركشى همسرش طقزخاتون همراهى مى‌كرد؛ كه به نفوذ شديد و تأثير فراوان بر هولاكو و دشمنى شديد با مسلمانان و تلاش براى كمك به فرقه‌هاى گوناگون مسيحى مشهور بود.
هدف نخست هولاكو نابودسازى حشيشيها در ايران و تصرف پايگاه آنان در الموت بود.
هولاكو موفق به نابودى حشيشيها گرديد. چنان كه هنوز سال ١٢٥٧ م به پايان نرسيده، از آنها جز شمار اندكى در كوههاى ايران باقى نماند.
هولاكو پس از ريشه‌كن ساختن اسماعيليه، سپاهش را براى حمله به مقر خلافت در بغداد به حركت درآورد. خليفه المستعصم سى و سومين خليفه از خلفاى عباسى بود. وى كوشيد تا سپاه و نظام خلافت را بازسازى كند. اما اختلاف ميان وزير شيعى او «مؤيدالدين بن العلقمى» و دبير سنى او «آيبك» دستگاه حكومت را پراكنده و تضعيف كرد. «١» به اين ترتيب پس از سرپيچى مستعصم از فرمان هولاكو وى فرماندهانش را جمع كرد و با نگرانى با آنان به گفت و گو پرداخت. زيرا از خيانت اتباع مسلمان خويش و نيز مداخله حكمرانان دمشق و مصر بيمناك بود. اما تدابيرى كه او براى دفع خيانت انديشيد قوى بود و هيچ كس به‌