و جانشينان وى سلطه كلونياييها بر كليساى اسپانيا رو به فزونى نهاد، به اين ترتيب كه از اين كليسا براى پيشبرد حركت اصلاح‌طلبانه استفاده مى‌كردند.
سازمان پاپى قادر به انجام چنين كارى نبود، مگر اينكه همه كوشش جهان مسيحيت متوجه اسپانيا گردد. حاكم گسكونيه- سانشو ويليام- مورد عنايت كلونى و سازمان پاپى قرار گرفت. اين زمانى بود كه پادشاه ناوار براى حمله به حاكم سرقسطه به سانشو پيوست. اين تأييد كلونى امير بارسلون- ريموند برنگار- را نيز تشويق كرد تا براى جنگ با مسلمانان به سوى جنوب حركت كند.
به اين ترتيب جنگ بر ضد مسلمانان اسپانيا، با ماهيتى صليبى آغاز گرديد و پاپها پيوسته با تلاشهاى بى‌وقفه خود در توجه و تأثير جنگ صليبى نقش داشتند. در سال ١٠٦٣ م، راميرو- يكم- پادشاه آراگون در جنگ با مسلمانان در «گرادس» «١» كشته شد. مرگ وى شهسواران اروپا را برانگيخت و پاپ- الكساندر دوم- درباره گناه همه كسانى كه به خاطر صليب در اسپانيا بجنگند اعلام بخشش كرد؛ و اقدام به تشكيل ارتشى براى ادامه راه راميرو نمود. «ويليام آو مونتريال»، «٢» از جنگجويان نورمانى، براى بسيج جنگجويان شمال ايتاليا كمر به خدمت پاپ بست. ابلس، كنت رُه‌سى، «٣» برادر ويليشيا، «٤» ملكه آراگون نيز گردآورى پيكارگران شمال فرانسه را عهده‌دار گرديد ...
اما بزرگ‌ترين سپاه روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى ٤٥ ٢. ابن عباد و ابن تاشفين ص : ٤٢ را جفرى، كنت آكيتانيا، فرماندهى مى‌كرد كه با وجود تلاش بسيار، كار چشمگيرى انجام نداد. داستان از اين قرار بود كه وى بر «باربسترو» چيره شد و غنايم بسيارى نيز به چنگ آورد. «٥» اما مسلمانان بى درنگ اقدام به ضد حمله كردند و آنها را بازپس گرفتند.