روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص

روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى - بینش، عبدالحسین - الصفحة ١٦

خلاصه وقايع نبرد ملازگرد- مانزيِكرت‌ سال هجرى‌سال ميلادى‌خلاصه رويدادها ٩٧٠٣٦٠ سلجوق فرمانده غُزان از دشت قرقيز- آنجا كه رودخانه سيحون به درياچه خوارزم (آرال) مى‌ريزد- سر برآورد و همراه قبيله‌اش به بخارا منتقل شد (اينان پس از پذيرش اسلام به تركمان موسوم گشتند). ١٠٩٥٤٥١ دولت سلجوق به رهبرى دو نوه سلجوق، يعنى طغرل بك و چغرى بك داود آن قدر گسترش يافت كه خوارزم، خراسان، طبرستان و سجستان (سيستان) را دربرگرفت. پس از مرگ چغرى بك داود، فرزندش آلب ارسلان قلمرو حكومت پدر را، به پايتختى مرو، زير فرمان گرفت. ١٠٦٢٤٥٥ سلطان طغرل بك در اين سال درگذشت- پايتخت او نيشابور بود- و برادرزاده‌اش، آلب ارسلان، زمام امور مملكتش را به دست گرفت و دست به كار متّحد ساختن سلاجقه گرديد. ١٠٦٣٤٥٦ آلب ارسلان، سرزمين‌هاى خُلّان، هرات و چغانيا را تصرف كرد و بر ضد خويشاوندانش كه قتلمش سلجوقى را به فرماندهى برگزيده بود اقدام به جنگ كرد. او آهنگ رى نمود و پس از شكست دادن عموزادگانش آن جا را پايتخت خويش قرار داد و آنگاه به جنگ با روميان برخاست.
پادشاه روم «رومانوس ديوجان» با لشكرى انبوه از قسطنطنيه آهنگ شام كرد و در شهر مَنْبِجْ فرود آمد و آنجا را غارت كرد و ساكنانش را كشت. وى آن‌گاه محمود بن صالح بن مرداس و بنى كلاب و پسر حسان طايى و اعرابِ همراه اين دو را شكست داد و سپس آهنگ ديار خويش كرد. ١٠٧١٤٦٣ آلب ارسلان برحلب چيره شد و آن را از فاطميان گرفت و در جنگ ملازگرد بر «رومانوس ديوجان» چيره شد؛ و او را اسير كرد. ١٠٧٢٤٦٤ آلب ارسلان در ماه دسامبر در كنار رود جيحون درگذشت. وى در اين هنگام فاطميان را از سرزمين شام بيرون رانده بود و حكومت سلاجقه به پسرش ملكشاه انتقال يافت. ١٠٩٥٥٠٧ مجمع بياچنزا در شمال ايتاليا و پس از آن مجمع كلرمونت در فرانسه اعلام جنگ صليبى كردند. ١٠٩٩٥١١ آغاز جنگ صليبى و اشغال قدس.