روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص

روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى - بینش، عبدالحسین - الصفحة ١٨٩

بزرگان مالقا با اهل «بلش» گفت و گو كردند و علت پذيرش اين دعوت را يادآور شدند. اما اهل بلش بر عهد و پيمانى كه اهل غرناطه و ديگر نقاط اندلس بسته بودند وفادار ماندند.
فرديناند در ربيع الثانى سال ٨٩٢ ه/ ١٤٨٧ م آهنگ بلش كرد. به دنبال پيشروى نيروهاى غرناطه و بسيج شدگان بشرات و ساكنان وادى آش و ديگران و رسيدنشان به بلش در غرناطه شورشى به پا گرديد و شايع شد كه اين شهر به بيازين پيوسته است. در نتيجه نيروى مسلمانان پراكنده شد و فرديناند و نيروهايش وارد بلش گشتند. سپس فرديناند به مالقا رفت و شهر را از خشكى و دريا مورد حمله قرار داد. ساكنان شهر نيز با توپ و نيروهاى سواره و پياده خويش با او جنگيدند. فرديناند با كشيدن ديوار و حفر كانال و گماشتن كشتى در دريا راه ورود و خروج مالقا را بست، به طورى كه تنها شمار اندكى از مرابطون توانستند در هنگام محاصره شهر به آن وارد شوند. مهاجمان جنگ را شدت بخشيدند و به محله‌هاى شهر نزديك شدند و حلقه محاصره را چنان تنگ كردند كه آذوقه شهر تمام شد و مردم به خوردن چارپايان و اسب و خر روى آوردند. مردم كه به مغرب اسلامى اميدوار بودند از آنان تقاضاى كمك كردند، ولى هيچ كس به يارى آن روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى ١٩٣ ٦. پيمان صلح ص : ١٩٣ ان نيامد. گرسنگى بر مردم فشار آورد. بسيارى از بزرگان كشته شدند، با وجود اين اظهار بى‌تابى و ناتوانى نكردند. تا آنكه ضعفشان به اوج رسيد و اميدشان از هر گونه كمكى از راه دريا يا خشكى بريده شد. از اين رو با مسيحيان درباره صلح گفت و گو كردند تا با آنان نيز مانند ديگران رفتار شود. دشمن به خاطر رفتار قهرآميزشان آنان را نكوهش و سرانجام شرايط زير را بر آنان تحميل كرد: از مرگ در امانيد، كليدهاى قلعه و دژ را تحويل مى‌دهيد، اگر خوش‌رفتار باشيد حاكم شهر نيز خوشرفتارى خواهد كرد. اما مسيحيان پس از تسلط بر آنها، همه را به اسارت گرفتند و نواحى گوناگون را تصرف كردند.
در سال ٨٩٣ ه/ ١٤٨٨ م قشتاليها بر «شرقيه» و «بلش» چيره شدند. مسلمانان اعتراض كردند ولى كسى به آنان توجهى نكرد. دشمن همه آن سرزمين را با صلح گرفت و بازگشت.
در سال ٨٩٤ ه/ ١٤٨٩ م فرديناند در صدد حمله به برخى دژهاى «بسطه» برآمد. در پى آن نيروهاى وادى آش، مريه، منكب و بشرات به يارى برادران مسلمان خود شتافتند و سخت با مسيحيان جنگيدند و آنان را وادار به عقب‌نشينى از بسطه كردند. فرديناند سه ماه را به آماده شدن سپرى كرد و به دنبال آن توپها و آلات حصارگيرى را به باروى شهر نزديك ساخت و از