روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى - بینش، عبدالحسین - الصفحة ١٤٦
جايگاه مقدس قرار دهند و از زندگى جاودانه در آسمان بهرهمند گردند. او نامهنگارى را با فرستادن سفيرانى براى برقرارى صلحى هفت ساله در ميان همه پادشاهان مسيحى جهان به پايان برد. امكان صلح ميان پادشاهان فرانسه و انگلستان فراهم آمد و شمار فراوانى از بزرگان دو كشور سوگند ياد كردند كه پادشاهان فرانسه و انگليس را همراهى كنند. دو پادشاه در پايان كانون دوم- ژوئيه- سال ١١٨٨ م ماليات معروف به ده يك صلاحالدين، شامل ده درصد ماليات درآمد و اموال منقول، را به تأمين هزينه جنگ اختصاص دادند.
١. وضعيت كلى الف. وضعيت در جبهه غرب (صليبى)
حمله سوم صليبى (٥٨٥- ٥٨٨ ه/ ١١٨٩- ١١٩٢ م) از سه ارتش عمده تشكيل مىگرديد: سپاه آلمان، سپاه انگلستان و سپاه فرانسه. سپاه آلمان راه خشكى را در پيش گرفت. اما مرگ امپراتور فردريك بارباروسا در سال ١١٩٠ م هنگام عبور از رودخانه كاليكاونوس در دشت سلوكيه، موجب از هم پاشيدگى سپاه آلمان شد. به طورى كه بيش از چند دسته كوچك از آن باقى نماند. اما سپاه انگليس به فرماندهى ريچارد شيردل و سپاه فرانسه به فرماندهى فيليپ آگوست موفق به تغيير اوضاع به نفع فرنگيان نشدند؛ هر چند كه بر ضد مسلمانان دست به كشتار جمعى زدند (سال ١١٩١ م در عكا) و در جنگ با نيروهاى اسلامى تحت فرمان صلاحالدين پيروزيهاى ناچيزى نيز به دست آوردند (مثل جنگ ارسوف در ١١٩١ م).
پس از آن نوبت جنگ چهارم رسيد كه عمدتاً از دو سپاه آلمان و سيسيل تشكيل مىگرديد (٥٩٦- ٦٠١/ ١١٩٩- ١٢٠٤). اما دامنه اين جنگ هرگز به مشرق كشيده نشد و در قسطنطنيه متوقف ماند؛ و آن شهر را نابود ساخت (سال ١٢٠٤ م) و موجب افزايش درگيرى ميان كليساى لاتين و كليساى ارتودوكس (شرقى) گرديد. پس از آن جنگ خردسالان «١» اتفاق افتاد كه نشان بارز شكست انديشه جنگ صليبى بود.