ترك گويد. شاور به وعده‌هايى كه به فرنگيان داده بود عمل كرد. «١» پس از آن در زندگى صلاح‌الدين حوادثى روى داد كه به جنگ حطين منجر گرديد. برجسته‌ترين اين رويداها بدين قرار است:
در سال ٥٦٢ ه/ ١١٦٦ م نورالدين نيروى جديدى را به فرماندهى اسدالدين شيركوه كه برادرزاده‌اش صلاح‌الدين نيز وى را همراهى مى‌كرد- به مصر اعزام داشت. صليبيها به مصر رفتند و نيروهاى شاور نيز به آنها پيوستند. اسدالدين با نيروى برتر دشمن- در بابين درسوى مصر عليا- وارد جنگى سرنوشت‌ساز گرديد. فرماندهى نيروهاى ميانى در اين جنگ با صلاح‌الدين بود و او چنان لياقتى از خود نشان داد كه عمويش اسدالدين را واداشت تا وى را به فرماندهى پادگان اسكندريه كه بى‌درنگ در محاصره طولانى قرار گرفته بود، بگمارد. اسدالدين با فرنگيان توافق كرد كه از مصر بيرون بروند، ولى شاور پنهانى با صليبيها توافق كرده بود كه براى جلوگيرى از ارسال احتمالى نيرو به مصر به وسيله نورالدين در آينده، در قاهره يك پادگان باقى بگذارند. «٢»