روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص

روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى - بینش، عبدالحسین - الصفحة ٤١

از اين هنگام به بعد بود كه سربازان فرانسوى به منظور ادامه كار با شتاب از كوههاى پيرنه «آلپرتات» گذشتند. ابلس، كنت رُسى، تا تدارك حمله‌اى جديد در سال ١٠٧٣ م از پاى ننشست و پاپ گريگورى هفتم از همه حكمرانان مسيحى خواست تا به سپاه او بپيوندند. او به جهانيان يادآور شد كه سرزمين اسپانيا به پايگاه مقدس تعلق دارد و مسيحيان به زودى از زمينهايى كه از چنگ مسلمانان بيرون خواهند آورد بهره‌مند خواهند شد.
در سال ١٠٧٨ هيوى يكم، دوك برگنديا، فرماندهى سپاهى را براى يارى دامادش آلفونسوى ششم، پادشاه قشتاله عهده‌دار گشت. در سال ١٠٨٠ م پاپ گريگورى هفتم اعلام كرد حمله‌اى كه گَىْ جفرى عهده‌دار فرماندهى آن است مورد تأييد شخص وى مى‌باشد.
روند كار تا سال‌هاى بعد به خوبى پيش مى‌رفت، به طورى كه قشتاليها در سال ١٠٨٥ م طليطله را به تصرف درآوردند؛ و پادشاه قشتاله، آلفونسو (اذفونس) از اين پيروزى براى تحكيم جايگاه خود در فرماندهى جنگ صليبى بهره‌بردارى كرد.
از آنجا كه معتمد بن عباد، بزرگ‌ترين پادشاه اندلس بود و بيشتر شهرهاى آنجا مثل قرطبه و اشبيليه را در اختيار داشت، آلفونسوى ششم همه توان خويش را در جنگ با او به كار بست- با آنكه معتمد به آلفونسو خراج سالانه مى‌پرداخت. از اين رو هنوز پيروزى آلفونسو بر طليطله به پايان نرسيده بود كه نزد معتمد بن عباد فرستاد و از او خواست كه بايد همه دژهاى استوار به او تسليم گردد و دشتها در دست مسلمانان باقى بماند. وقتى هم كه معتمد ماليات معمول را برايش فرستاد نپذيرفت. آلفونسو هيئتى را مركب از پانصد سوار به رياست مردى يهودى نزد معتمد به سفارت فرستاد و طى نامه‌اى از وى خواست تا اجازه دهد كه همسر حامله‌اش قمطيجه- يا قمجيطه- به جامع قرطبه درآيد و فرزندش را در آنجا به دنيا آورد.
چنين درخواستى به اين دليل بود كه كشيشان و اسقفها گفته بودند در بخش غربى شهر كليسايى بوده كه نزد آنها بسيار محترم بوده و مسلمانان به جاى آن جامع اعظم خود را بنا كرده‌اند. او تقاضا كرد كه زن ياد شده در شهر زهرا، واقع در غرب شهر قرطبه منزل كند. اين شهر را ناصر لدين اللَّه بسيار زيبا ساخته بود. وى از سراسر دنيا كاشى رنگى و مرمر سفيد و آن حوض مشهور را آورده و براى بناى آن مال فراوان خرج كرده بود.
سفير از معتمد خواست كه بنابر توصيه پزشكان و كشيشان، زن يادشده در شهر الزهرا ساكن گردد و به جامع يادشده رفت و آمد كند و فرزندش را در ميان پاكى نسيم الزهرا و فضيلت مكان‌