او در سال ٥٨٦ ه/ ١١٩٠ م باخبر شد كه فرنگيها شهر شَلَب واقع در غرب اندلس را تصرف كرده‌اند. وى خود آهنگ آنجا كرد و شهر را به محاصره درآورد و آن را گرفت.
در همين هنگام سپاهى را از موحدون و اعراب گسيل داشت و چهار شهر را كه فرنگيان چهل سال پيش از مسلمانها گرفته بودند گشود. حاكم طليطله از وى بيمناك و خواستار صلح و آشتى با وى گرديد. او نيز پس از بستن پيمان صلحى پنج ساله به مراكش بازگشت. «١» ٢. جبهه مخالف مسلمانان در اندلس‌ ايالتهاى شمالى اندلس سياست‌ روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى ١٣٤ ٣. نبرد الارك ص : ١٣٣ استراتژيك ثابتى را در پيش گرفتند كه پس از آن به «سياست بازپس‌گيرى» موسوم گرديد. اين سياست بر چند اصل مبتنى بود كه مهم‌ترينشان اينهاست:
١. ايجاد اختلاف مستمر ميان مسلمانان اندلس «٢» و بهره‌بردارى از اختلافات براى ايجاد شكاف در جبهه داخلى مسلمانان و به جان هم انداختن آنها.
٢. گرفتن دژها، روستاها و شهرها از دست مسلمانان با آرامى و به تدريج.
٣. ايجاد سرزمينهاى سوخته، با انزواى منطقه و شهر هدف جنگ، نابودى امكانات اقتصادى، به آتش كشيدن مناطق، بيچاره كردن مردم و از ميان بردن امنيت، به طورى كه در فرصت مناسب بتوان با كم‌ترين تلاش ممكن آنجا را به تصرف درآورد.