٣. عين جالوت‌ پس از قتل توران‌شاه در ٢ مه سال ١٢٥٠ م فرمانده ارتش (اتابك) عزالدين ايبك از سوى فرماندهان مماليك زمام امور مصر را به دست گرفت. ايبك فرماندهان مماليك را پراكنده ساخت و بيشترشان به شام گريختند، عزالدين به منظور كسب مشروعيت با شجرةالدر همسر صالح ايوب، پدر توران‌شاه، ازدواج كرد. آيبك همچنين الاشرف موسى ايوبى را به عنوان جانشين خويش تعيين كرد، اما توطئه‌اى كه به وسيله شجرةالدر سازماندهى شد به زندگى وى (آيبك) پايان داد. «١» اندكى بعد خود شجرةالدر نيز در سال ١٢٥٧ م به او ملحق گرديد. سپس مظفر قُطُز (قدوز) زمام امور را به دست گرفت. به دنبال آن، آن دسته از مماليك كه از ترس آيبك به دمشق گريخته بودند، از جمله بايبرس بندقدارى به مصر بازگ روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى ١٦٨ الف. نتايج سياسى ص : ١٦٦ شتند.
اندكى بعد در آغاز سال ١٢٦٠ م هيئتى از سوى هولاكو به قاهره آمد و خواستار تسليم مظفر قطز در برابر حكومت مغولان گرديد. قطز كه مى‌دانست در صورت تسليم شدن چه بر سرش خواهد آمد، تصميم به مقاومت گرفت و فرمان داد فرستادگان هولاكو را كشتند؛ و آماده جنگ گرديد. او نيروهايش را سازمان داد و آن دسته از خوارزميهايى را كه مغولان آنان را پراكنده ساخته بودند و نيز آن دسته از ايوبيان كه از حلب، حمص و دمشق عقب نشسته و به قاهره ملحق گشته بودند نيز به او پيوستند؛ و اين امر موجب افزايش نيروى سپاه مصر گرديد.
در ٢٦ ژوئيه سپاه مصر از مرزها گذشت و به غزه حمله كرد. فرماندهى جلوداران را بايبرس بر عهده داشت. در غزه تنها شمار اندكى از نيروهاى مغولى به فرماندهى «بيدار» حضور داشتند.