طوفان مغولى همه سرزمينهاى خاور نزديك را درنورديد و پس از آن مصر را در معرض تهديد قرار داد. در اين هنگام مظفر قطز فرماندهى سپاه را عهده‌دار گشت و ركن‌الدين بيبرس را به فرماندهى پيش قراولان گماشت و براى جنگ با مغولان رهسپار فلسطين گرديد. وى آنان را در سال ١٢٥٩ در عين جالوت درهم شكست چنان‌كه جلوى پيشرويهايشان گرفته شد و نيرويشان رو به كاستى نهاد.
(تاريخ الشعوب الاسلاميه، بروكلمان، ص ٣٦٥)
نظر به پهناورى صحنه عمليات و تحرك بخشهاى بسيار گسترده و غافلگيريهاى هوشمندانه مغولان آسيايى، نبردهاى آنان اگر از همه آنچه تاريخ به ياد دارد، برتر نباشد، با آنها رقابت مى‌كند.
(ليدن هارت، مقدمه‌اى بر تاريخ نظامى، اريك موريس، تعريب اكرم ديرى و سرهنگ هيثم الايوبى، ص ٣٨١)
٦ نبرد عين جالوت‌ (٣ سپتامبر ١٢٦٠ م/ ٦٥٩ ه)
١. وضعيت كلى‌ الف. وضعيت در جبهه غرب (صليبى)
ب. وضعيت در جبهه شرق (مغولى)
ج. صليبيها مغولان را تحريك مى‌كنند.
٢. وضعيت خاص در جبهه مسلمانان‌ ٣. عين جالوت.
٤. نتايج نبرد (عين جالوت)
الف. نتايج سياسى‌ ب. درسهاى نظامى‌