بانوى قهرمان از دژ خود، روحيه شهسواران را سخت زير تأثير قرار داد. فرزندانش با چشمانى پر از اشك اصرار داشتند كه مادرشان بايد آزاد شود و اين درخواستشان مورد تأييد شمارى از شهسواران نيز قرار گرفت. آنگاه كنت ريموند برخاست و همان سخنانى را كه در عكا ايراد كرده بود، تكرار كرد. او با كمال يأس و نوميدى آن سخنان را مورد تأكيد قرار داد و رها كردن وضعيت مستحكم كنونى را نشان كمال نادانى دانست و حركت به سوى تپه‌هاى خشك در گرماى سوزان ماه تموز- ژوئيه- را مخاطره‌آميز خواند. سخنان وى شنوندگان را قانع كرد و پس از گرفتن تصميم نهايى مبنى بر ماندن در صفوريه مجلس در نيمه شب پراكنده شد. پس از بازگشت نجيب‌زادگان به چادرهايشان پيشواى پاسبانان معبد خود را عقب كشيد و به چادر پادشاه آمد و گفت: «سرور من! آيا مى‌خواهى به يك خائن اعتماد كنى؟ اين مايه شرمسارى است كه شهرى را كه بيش از شش فرسخ با اردوگاه فاصله ندارد به دست دشمن رها كنى، ژرار اعلام كرد كه پاسبانان معبد حاضرند دست از فرقه خويش بدارند ولى فرصتى را كه براى گرفتن انتقام از مسلمانان به دست آورده‌اند از دست ندهند. اما گى، پادشاه قدس، كه صادقانه تحت تأثير كلام ريموند قرار گرفته بود به ترديد افتاد و به ژرار فرصت داد تا بار ديگر او را برانگيزد. آنگاه مناديان در سرتاسر لشكر ندا دادند كه لشكر سحرگاهان به عزم طبريه حركت خواهد كرد.
بهترين راه صفوريه به طبريه اندكى در جهت شمال شرقى از ميان بلنديهاى الجليل مى‌گذشت؛ و آنگاه در فاصله يك ميلى شمال شهر طبريه به سوى درياچه طبريه سرازير مى‌شد.
راه ديگر به سوى پل واقع در صنبره، مى‌رفت و در آنجا يك شاخه از آن در امتداد درياچه به سوى شمال مى‌پيچيد. اردوگاه صلاح‌الدين در كَفَرسبت، در سوى ديگر راه صنبره واقع بود؛ و او آن راه را پس از عبور از رودخانه پيموده بود. بعيد نيست كه جاسوسان صلاح‌الدين با فعاليت در اردوگاه صليبيها به وى اطلاع داده باشند كه پادشاه گى راه صفوريه را در امتداد راه شمالى در پيش گرفته است. اين بود كه صلاح‌الدين سپاه خود را حدود پنج ميل در ميان تپه‌ها جا به جا كرد تا به حطين كه در آنجا راه به سوى درياچه سرازير مى‌شد رسيد.
حطين روستايى بود با چراگاههاى پهناور و آب فراوان. قسمت بيشتر سربازان از طبريه به صلاح‌الدين پيوستند و تنها شمارى اندك از آنها براى ادامه محاصره قلعه باقى ماندند.
لشكر صليبيها بامداد روز جمعه ٣ ژوئيه ١١٨٧ م در يك هواى گرم و آرام باغهاى سبز