رهبر اسلامى بود كه بر يك لشكر نيرومند مسيحى پيروز گرديد. مهاجرت تركمانان به سوى او بر نيرويش افزود. اما در جنوب شام، مصر، جامعه‌اى از نظر سياسى متحد و از نظر نظامى قدرتمند بود و نيروى دريايى بسيار خوبى در اختيار داشت. با وجود اينكه فاطميان در آغاز كوشيدند تا با صليبيها به تفاهم برسند، اما صليبيها نپذيرفتند و بيت‌المقدس را كه جزو قلمرو فاطميان بود تصرف كردند. به دنبال آن لشكر مصر درهم شكست و فاطميها در صدد برآمدند تا از دو شكست قدس و عسقلان انتقام بگيرند. وزير فاطمى، افضل، سپاه نيرومندى را تدارك ديد و فرماندهى آن را به غلام خود، سعدالدوله طواشى سپرد. اين سپاه در نيمه ماه مه ١١٠١ م به عسقلان رسيد و چندين نبرد در رمله انجام شد كه طى آنها مسلمانان و صليبيها، به تناوب، بارها پيروز شدند. در ماه مه ١١٠٢ م فاطميها ارتشى متشكل از بيست هزار نيروى عرب و سودانى به فرماندهى شرف المعالى، پسر افضل، بسيج كردند. اين ارتش بر صليبيهاى متمركز در رمله پيروز شد. اما صليبيها در يافا از پيروزى مصريها جلوگيرى كردند.
در تابستان سال ١١٠٥ م وزير افضل آخرين تلاش را براى بازپس‌گيرى فلسطين انجام داد. او ارتشى متشكل از پنج هزار سواره نظام عرب و پياده‌هاى سودانى را به فرماندهى پسرش سناء الملك بسيج كرد. مصريها با استفاده از درسهاى پيشين درصدد برآمدند تا از اميران ترك دمشق كمك بگيرند. اما وفات دقاق، امير دمشق در سال ١١٠٤ م موجب بروز شورشهاى داخلى گرديد و در نتيجه ارتش مصر از پشتيبانى كامل ارتش دمشق بهره‌مند نشد. تنها بخشى از نيروهاى دمشقى هنگام رسيدن ارتش مصر به رمله به آن پيوستند. مسلمانان و صليبيها در روز يك‌شنبه، ٢٧ آب- آگوست- سال ١١٠٥ م با يكديگر رودررو شدند و در طول روز نبرد خونين در جريان بود. عصر آن روز معلوم شد كه مسلمانا روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى ٧٠ الف. رينالد شاتيون ص : ٧٠ ن قدرت كسب پيروزى را ندارند و سناءالملك به قاهره عقب نشست.
اما درگيرى پايان نيافت. در سال ١١٠٦ م سواره نظام مصريها به اردوگاه صليبيها ميان ارسوف و يافا حمله و ساكنانش را تار و مار كرد. آنان در سال ١١٠٧ م اقدام به حمله كرده و دامنه‌اش را به حبرون كشاندند و در سال ١١١٠ م نيروهاى مصرى به ديوارهاى قدس رسيدند.
در مقابل، صليبيها حملات خويش به شهرهاى ساحلى را كه همچنان بيرون از تصرفشان مانده بود، شدت بخشيدند. آنان صيدا را در سال ١١١٠ م به تصرف درآوردند و از شهرهاى ساحلى جز عسقلان و صور چيزى در دست مسلمانان باقى نماند. سپس به گسترش قلمروشان‌